O Graham, στενός πολιτικός σύμμαχος του προέδρου Donald Trump και κορυφαία φωνή του κόμματος σε θέματα άμυνας και διεθνούς πολιτικής, είχε μόλις επιστρέψει από ένα άκρως ευαίσθητο ταξίδι στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Ένας από τους πιο ισχυρούς και αναγνωρίσιμους πολιτικούς των ΗΠΑ, ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας Lindsey Graham, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών.
Ο θάνατός του επήλθε το βράδυ του Σαββάτου 11/7 μετά από μια σύντομη και ξαφνική ασθένεια, λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη εμφάνισή του στην εκπομπή «Meet the Press» της Κυριακής 12/7, όπως επιβεβαίωσε επίσημα το γραφείο του τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής.
O Graham, στενός πολιτικός σύμμαχος του προέδρου Donald Trump και κορυφαία φωνή του κόμματος σε θέματα άμυνας και διεθνούς πολιτικής, είχε μόλις επιστρέψει από ένα άκρως ευαίσθητο ταξίδι στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Το τελευταίο ταξίδι στο Κίεβο και το σχέδιο ειρήνης μέσω του Πεκίνου
Ο Lindsey Graham, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας και ετοιμαζόταν να διεκδικήσει μια πέμπτη εξαετή θητεία τον προσεχή Νοέμβριο, βρισκόταν σε απόλυτη πολιτική εγρήγορση.
Είχε μόλις επιστρέψει από το Κίεβο, όπου την Παρασκευή είχε πραγματοποιήσει μια κρίσιμη συνάντηση με τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky.
Κατά τη διάρκεια αυτού του τελευταίου του ταξιδιού, ο Lindsey Graham είχε προβεί σε δηλώσεις που προκάλεσαν αίσθηση, τονίζοντας ότι ο δρόμος για τον τερματισμό του πολέμου και την ειρήνη στην Ουκρανία περνάει περισσότερο μέσα από το Πεκίνο παρά από την Ουάσινγκτον, το Κίεβο ή τη Μόσχα, λόγω της τεράστιας επιρροής της Κίνας.
Η μοιραία ανακοπή μέσα στο σπίτι του και το μυστήριο της ξαφνικής ασθένειας
Σύμφωνα με ηχητικά ντοκουμέντα από τους ασυρμάτους της αστυνομίας που περιήλθαν στην κατοχή του NBC News, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανταποκρίθηκαν σε κλήση για καρδιακή ανακοπή στο σπίτι του Lindsey Graham, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Capitol Hill, το βράδυ του Σαββάτου.
Φωτογραφίες που εξέτασε το αμερικανικό δίκτυο δείχνουν τους τραυματιοφορείς να μεταφέρουν ένα άτομο πάνω σε φορείο από την οικία του γερουσιαστή προς ένα ασθενοφόρο που περίμενε, ενώ στο σημείο είχαν σπεύσει περιπολικά και πυροσβεστικά οχήματα.
Η οικογένεια του γερουσιαστή εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας από τους πολίτες να προσευχηθούν για αυτούς και απαιτώντας τον σεβασμό της ιδιωτικότητάς τους κατά τη διάρκεια αυτής της απίστευτα δύσκολης περιόδου.
Η πολιτική του διαδρομή, τα ορόσημα της πορείας του, οι θέσεις που στήριξε με πάθος, αλλά και τα ζητήματα στα οποία εναντιώθηκε:
Ο Lindsey Graham ήταν ένας κλασικός συντηρητικός της αμερικανικής δεξιάς στα εσωτερικά θέματα και ένα επιθετικό «γεράκι» της εξωτερικής πολιτικής.
Η πολιτική διαδρομή του ήταν γεμάτη έντονες ανατροπές και υπήρξε μία από τις πιο πολυσυζητημένες στην Ουάσινγκτον, καθώς χαρακτηρίστηκε από έντονες μεταβολές, σκληρές ιδεολογικές μάχες και μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση από εσωκομματικό επικριτή του Donald Trump στον πιο στενό του σύμμαχο.
Πριν εκλεγεί στη Γερουσία το 2003, είχε υπηρετήσει ως συνταγματάρχης της εφεδρείας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ με ειδίκευση στο στρατιωτικό δίκαιο, γεγονός που διαμόρφωσε το προφίλ του ως «γερακιού» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Εσωτερική πολτική: Σκληρή συντηρητική γραμμή
Στα θέματα εσωτερικής επικαιρότητας των ΗΠΑ, ο Graham κινήθηκε στη δεξιά πτέρυγα, με ορισμένες ωστόσο εκπλήξεις στο παρελθόν.
- Υποστήριξε την παραδοσιακή δεξιά ατζέντα, δηλαδή τη μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις, την απόλυτη ελευθερία στην οπλοκατοχή (2η Τροπολογία) και την πλήρη απαγόρευση των αμβλώσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
- Η δικαστική μάχη για τον Brett Kavanaugh (2018):
Ίσως η πιο έντονη στιγμή του στη Γερουσία. Κατά τη διάρκεια της επεισοδιακής ακρόασης του συντηρητικού δικαστή Brett Kavanaugh για το Ανώτατο Δικαστήριο, ο οποίος κατηγορούνταν για σεξουαλική επίθεση, ο Graham εξερράγη κατά των Δημοκρατικών. Η οργισμένη ομιλία του, όπου κατήγγειλε τη διαδικασία ως «την πιο ανήθικη απάτη που έχει δει ποτέ», τον μετέτρεψε σε ήρωα της αμερικανικής δεξιάς.
- Πολέμιος των αμβλώσεων:
Υπήρξε σταθερά πολέμιος των αμβλώσεων. Μάλιστα, μετά την ανατροπή της απόφασης Roe v. Wade από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο Graham πρότεινε ομοσπονδιακό νόμο για την απαγόρευση των αμβλώσεων μετά τις 15 εβδομάδες κύησης σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ.
- Μετανάστευση (Το «ανοιχτό» παράθυρο):
Αν και σταδιακά υιοθέτησε τη σκληρή γραμμή του Trump για την ασφάλεια των συνόρων, στο παρελθόν (το 2013) ο Graham ήταν μέλος της «Συμμορίας των Οκτώ» (Gang of Eight), μιας διακομματικής ομάδας γερουσιαστών που προσπάθησε να περάσει μια συνολική μεταρρύθμιση για τη μετανάστευση, η οποία περιλάμβανε και τη νομιμοποίηση εκατομμυρίων ανεπίσημων μεταναστών. Αυτή του η θέση είχε προκαλέσει τότε την οργή των συντηρητικών ψηφοφόρων.
- Προοδευττική ατζέντα των Δημοκρατικών
Πολέμησε με μανία τις οικονομικές κοινωνικές δαπάνες της κυβέρνησης Biden, τις πράσινες πολιτικές για την κλιματική αλλαγή και τις προσπάθειες των Δημοκρατικών να περιορίσουν την οπλοκατοχή.
Η σχέση με τον Donald Trump: Από ακραίος πολέμιος, πιστός σύμμαχος
Η στάση του απέναντι στον Donald Trump αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό ορόσημο της πολιτικής του μεταμόρφωσης.
Το 2016 είχε διεκδικήσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία και είχε εξαπολύσει σκληρές επιθέσεις εναντίον του Donald Trump.
Ορκισμένος εχθρός (2015-2016)
Κατά τη διάρκεια της εσωκομματικής κούρσας για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων το 2016, ο Graham είχε χαρακτηρίσει τον Trump «φυλετικά προκατειλημμένο, ξενοφοβικό τρελό» και «καταστροφή για το κόμμα».
Είχε μάλιστα δηλώσει δημόσια ότι δεν πρόκειται να τον ψηφίσει.
Ο πιο πιστός σύμμαχος αυτού και του «Magasphere» (2017 και μετά)
Μετά την εκλογή του Trump, ο Graham έκανε στροφή 180 μοιρών.
Μεσολάβησε μια καθοριστική συνάντηση που είχαν τότε, το 2017 και έκτοτε μεταμορφώθηκε σε έναν από τους πιο πιστούς και ακλόνητους υποστηρικτές του Donald Trump στο Κογκρέσο.
Έγινε ο άνθρωπος που έπαιζε γκολφ μαζί του, ο βασικός του σύμβουλος στο Κογκρέσο και ο υπερασπιστής του στις διαδικασίες καθαίρεσης (impeachment) που κίνησαν οι Δημοκρατικοί, ο απόλυτος προστάτης του Trump στο Κογκρέσο, στηρίζοντας την οικονομική του πολιτική, τους δασμούς και την επιλογή συντηρητικών δικαστών.
Ο Graham εξήγησε αργότερα αυτή τη στροφή λέγοντας ότι ήθελε να έχει επιρροή στον πρόεδρο για να προστατεύσει την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Μόλις τον περασμένο Μάρτιο, ο Donald Trump τον χαρακτήρισε ως τον καλύτερό του φίλο και έναν άνθρωπο που στάθηκε στο πλευρό του όσο λίγοι.
Εξωτερική πολιτική... το «γεράκι»
Υπήρξε πιστός υποστηρικτής του «παρεμβατισμού» των ΗΠΑ διεθνώς.
Ξεκινώντας την καριέρα του ως στρατιωτικός νομικός (δικαστής στην Πολεμική Αεροπορία) η ιδιότητα αυτή καθόρισε όλη του την πορεία.
Ήρθε σε σκληρή ρήξη με νεότερους Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές (όπως ο Rand Paul), οι οποίοι ζητούσαν να σταματήσει η Αμερική να ξοδεύει χρήματα σε ξένους πολέμους και να επικεντρωθεί στα εσωτερικά της προβλήματα.
- Υποστήριζε τις ένοπλες δυνάμεις και το ΝΑΤΟ
Πίεζε πάντα για την αύξηση του προϋπολογισμού του αμερικανικού Πενταγώνου και τη σύσφιξη των σχέσεων με τις συμμαχικές χώρες κατά της Ρωσίας και της Κίνας.
- Υποστήριξη των πολέμων μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Στάθηκε στο πλευρό του προέδρου George W. Bush και υποστήριξε με θέρμη τις στρατιωτικές εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
- Συμμάχησε με τον John McCain!
Μαζί με τον εμβληματικό γερουσιαστή John McCain αποτέλεσαν τους «Διόσκουρους» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Ταξίδευαν μαζί σε εμπόλεμες ζώνες και πίεζαν σταθερά για αυξημένες αμυντικές δαπάνες και δυναμική απάντηση απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα.
Υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν στρατό παντού (Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία) για να εξασφαλίζουν την παγκόσμια κυριαρχία τους και να προστατεύουν τη δημοκρατία.
- Ακλόνητος σύμμαχος του Ισραήλ και της Ουκρανίας:
Υποστήριξε τυφλά τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ, ενώ από το 2022 έγινε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αποστολής αμερικανικών όπλων στο Κίεβο, ερχόμενος μάλιστα σε σύγκρουση με την απομονωτική πτέρυγα του δικού του κόμματος.
- Ουκρανία
Υπήρξε ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του Volodymyr Zelensky στην Ουάσινγκτον.
Ταξίδευε τακτικά στο Κίεβο, πίεζε το Κογκρέσο για ασταμάτητη ροή δισεκατομμυρίων εξελιγμένων και βαρέων όπλων προς το Κίεβο για να ηττηθεί η Ρωσία, ενώ είχε δηλώσει προκλητικά ότι τα αμερικανικά χρήματα που ξοδεύονται για την εξόντωση του ρωσικού στρατού είναι «η καλύτερη επένδυση που κάναμε ποτέ».
- Ισραήλ
Η στήριξή του προς το Ισραήλ και την κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu ήταν τυφλή και απόλυτη.
Μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, έδωσε «πράσινο φως» για ολοκληρωτικό πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ πρέπει να κάνει «ό,τι χρειαστεί» χωρίς περιορισμούς, ενώ ζητούσε σταθερά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.
Το τελευταίο πολεμικό μανιφέστο και οι δασμοί του 500%
Σε μία από τις τελευταίες και πιο ηχηρές δηλώσεις του πριν πεθάνει, αποκάλυψε ότι η Γερουσία των ΗΠΑ είχε έρθει σε πλήρη συμφωνία με τον Λευκό Οίκο για ένα νομοσχέδιο που προέβλεπε «συντριπτικές κυρώσεις» εναντίον της Ρωσίας.
Το συγκεκριμένο σχέδιο-φωτιά, το οποίο αποτελεί και την πολιτική του παρακαταθήκη, περιλαμβάνει την επιβολή εξοντωτικών δασμών ύψους 500% εναντίον μιας σειράς χωρών που στηρίζουν τη Μόσχα, απειλώντας να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία.
- Ταϊβάν και Σαουδική Αραβία
Ήταν θερμός υποστηρικτής της Ταϊβάν απέναντι στην κινεζική απειλή (συμμετείχε ενεργά στο σχετικό Taiwan Caucus της Γερουσίας). Επίσης, παρά τις επικρίσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στήριζε τη στρατηγική συμμαχία των ΗΠΑ με τον διαδόχο της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman, θεωρώντας τον απαραίτητο ανάχωμα κατά του Ιράν.
Πολέμησε με μανία τον Vladimir Putin της Ρωσίας, τον Xi Jinping της Κίνας και το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, ζητώντας την ανατροπή τους ή την πλήρη οικονομική και στρατιωτική τους απομόνωση.
O Graham και η Ελλάδα
Η στάση του Lindsey Graham για την Ελλάδα καθοριζόταν κυρίως μέσα από το πρίσμα του ΝΑΤΟ και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Γενικότερα, είχε θετική άποψη, όχι από συναισθηματισμό, αλλά επειδή η Αθήνα εφάρμοζε μια σταθερή φιλοδυτική πολιτική που εξυπηρετούσε απόλυτα τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Θεωρούσε την Ελλάδα «πυλώνα σταθερότητας»
Ο Graham έβλεπε την Ελλάδα ως έναν απόλυτα αξιόπιστο, προβλέψιμο και στρατηγικό σύμμαχο των ΗΠΑ.
Ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την παραχώρηση των ελληνικών βάσεων (όπως η Αλεξανδρούπολη και η Σούδα) για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, ο Graham εξήρε δημόσια τον ρόλο της χώρας στην ενεργειακή και στρατιωτική ασφάλεια της Ευρώπης.
Είχε συναντηθεί προσωπικά με τον Έλληνα πρωθυπουργό όταν είχε ηγηθεί πολυπληθούς διακομματικής αντιπροσωπείας Αμερικανών γερουσιαστών στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Σε αυτές τις επαφές, εξέφραζε πάντα την ικανοποίηση της Ουάσινγκτον για το εξαιρετικό επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.
Το «αγκάθι» με την Τουρκία
Εδώ η στάση του Graham ήταν διφορούμενη και ισορροπούσε σε τεντωμένο σκοινί.
Από τη μία πλευρά, ως κλασικό «γεράκι», εξοργιζόταν με τις σχέσεις του Tayyip Erdogan με τη Ρωσία (ήταν από τους πρώτους που ζήτησαν κυρώσεις κατά της Άγκυρας για την αγορά των πυραύλων S-400) και συμμετείχε σε πρωτοβουλίες μαζί με τον φιλέλληνα γερουσιαστή Bob Menendez.
Από την άλλη πλευρά όμως, συμμετείχε και στο «Κογκρέσο για τις Τουρκικές Σχέσεις» (Turkish Caucus), καθώς πίστευε ότι η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη γεωγραφικά για να τη χάσει εντελώς το ΝΑΤΟ.
Ο Lindsey Graham υπήρξε ένας πολιτικός που ξεκίνησε ως μετριοπαθής Ρεπουμπλικάνος που αναζητούσε διακομματικές συναινέσεις, αλλά εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο σκληρούς και πιστούς «στρατιώτες» του τραμπισμού, χωρίς όμως να προδώσει ποτέ την πίστη του στην ανάγκη της Αμερικής να κυβερνά τον κόσμο με τη στρατιωτική της ισχύ.
www.bankingnews.gr
Ο θάνατός του επήλθε το βράδυ του Σαββάτου 11/7 μετά από μια σύντομη και ξαφνική ασθένεια, λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη εμφάνισή του στην εκπομπή «Meet the Press» της Κυριακής 12/7, όπως επιβεβαίωσε επίσημα το γραφείο του τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής.
O Graham, στενός πολιτικός σύμμαχος του προέδρου Donald Trump και κορυφαία φωνή του κόμματος σε θέματα άμυνας και διεθνούς πολιτικής, είχε μόλις επιστρέψει από ένα άκρως ευαίσθητο ταξίδι στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Το τελευταίο ταξίδι στο Κίεβο και το σχέδιο ειρήνης μέσω του Πεκίνου
Ο Lindsey Graham, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας και ετοιμαζόταν να διεκδικήσει μια πέμπτη εξαετή θητεία τον προσεχή Νοέμβριο, βρισκόταν σε απόλυτη πολιτική εγρήγορση.
Είχε μόλις επιστρέψει από το Κίεβο, όπου την Παρασκευή είχε πραγματοποιήσει μια κρίσιμη συνάντηση με τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky.
Κατά τη διάρκεια αυτού του τελευταίου του ταξιδιού, ο Lindsey Graham είχε προβεί σε δηλώσεις που προκάλεσαν αίσθηση, τονίζοντας ότι ο δρόμος για τον τερματισμό του πολέμου και την ειρήνη στην Ουκρανία περνάει περισσότερο μέσα από το Πεκίνο παρά από την Ουάσινγκτον, το Κίεβο ή τη Μόσχα, λόγω της τεράστιας επιρροής της Κίνας.
Η μοιραία ανακοπή μέσα στο σπίτι του και το μυστήριο της ξαφνικής ασθένειας
Σύμφωνα με ηχητικά ντοκουμέντα από τους ασυρμάτους της αστυνομίας που περιήλθαν στην κατοχή του NBC News, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανταποκρίθηκαν σε κλήση για καρδιακή ανακοπή στο σπίτι του Lindsey Graham, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Capitol Hill, το βράδυ του Σαββάτου.
Φωτογραφίες που εξέτασε το αμερικανικό δίκτυο δείχνουν τους τραυματιοφορείς να μεταφέρουν ένα άτομο πάνω σε φορείο από την οικία του γερουσιαστή προς ένα ασθενοφόρο που περίμενε, ενώ στο σημείο είχαν σπεύσει περιπολικά και πυροσβεστικά οχήματα.
Η οικογένεια του γερουσιαστή εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας από τους πολίτες να προσευχηθούν για αυτούς και απαιτώντας τον σεβασμό της ιδιωτικότητάς τους κατά τη διάρκεια αυτής της απίστευτα δύσκολης περιόδου.
Η πολιτική του διαδρομή, τα ορόσημα της πορείας του, οι θέσεις που στήριξε με πάθος, αλλά και τα ζητήματα στα οποία εναντιώθηκε:
Ο Lindsey Graham ήταν ένας κλασικός συντηρητικός της αμερικανικής δεξιάς στα εσωτερικά θέματα και ένα επιθετικό «γεράκι» της εξωτερικής πολιτικής.
Η πολιτική διαδρομή του ήταν γεμάτη έντονες ανατροπές και υπήρξε μία από τις πιο πολυσυζητημένες στην Ουάσινγκτον, καθώς χαρακτηρίστηκε από έντονες μεταβολές, σκληρές ιδεολογικές μάχες και μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση από εσωκομματικό επικριτή του Donald Trump στον πιο στενό του σύμμαχο.
Πριν εκλεγεί στη Γερουσία το 2003, είχε υπηρετήσει ως συνταγματάρχης της εφεδρείας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ με ειδίκευση στο στρατιωτικό δίκαιο, γεγονός που διαμόρφωσε το προφίλ του ως «γερακιού» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Εσωτερική πολτική: Σκληρή συντηρητική γραμμή
Στα θέματα εσωτερικής επικαιρότητας των ΗΠΑ, ο Graham κινήθηκε στη δεξιά πτέρυγα, με ορισμένες ωστόσο εκπλήξεις στο παρελθόν.
- Υποστήριξε την παραδοσιακή δεξιά ατζέντα, δηλαδή τη μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις, την απόλυτη ελευθερία στην οπλοκατοχή (2η Τροπολογία) και την πλήρη απαγόρευση των αμβλώσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
- Η δικαστική μάχη για τον Brett Kavanaugh (2018):
Ίσως η πιο έντονη στιγμή του στη Γερουσία. Κατά τη διάρκεια της επεισοδιακής ακρόασης του συντηρητικού δικαστή Brett Kavanaugh για το Ανώτατο Δικαστήριο, ο οποίος κατηγορούνταν για σεξουαλική επίθεση, ο Graham εξερράγη κατά των Δημοκρατικών. Η οργισμένη ομιλία του, όπου κατήγγειλε τη διαδικασία ως «την πιο ανήθικη απάτη που έχει δει ποτέ», τον μετέτρεψε σε ήρωα της αμερικανικής δεξιάς.
- Πολέμιος των αμβλώσεων:
Υπήρξε σταθερά πολέμιος των αμβλώσεων. Μάλιστα, μετά την ανατροπή της απόφασης Roe v. Wade από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο Graham πρότεινε ομοσπονδιακό νόμο για την απαγόρευση των αμβλώσεων μετά τις 15 εβδομάδες κύησης σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ.
- Μετανάστευση (Το «ανοιχτό» παράθυρο):
Αν και σταδιακά υιοθέτησε τη σκληρή γραμμή του Trump για την ασφάλεια των συνόρων, στο παρελθόν (το 2013) ο Graham ήταν μέλος της «Συμμορίας των Οκτώ» (Gang of Eight), μιας διακομματικής ομάδας γερουσιαστών που προσπάθησε να περάσει μια συνολική μεταρρύθμιση για τη μετανάστευση, η οποία περιλάμβανε και τη νομιμοποίηση εκατομμυρίων ανεπίσημων μεταναστών. Αυτή του η θέση είχε προκαλέσει τότε την οργή των συντηρητικών ψηφοφόρων.
- Προοδευττική ατζέντα των Δημοκρατικών
Πολέμησε με μανία τις οικονομικές κοινωνικές δαπάνες της κυβέρνησης Biden, τις πράσινες πολιτικές για την κλιματική αλλαγή και τις προσπάθειες των Δημοκρατικών να περιορίσουν την οπλοκατοχή.
Η σχέση με τον Donald Trump: Από ακραίος πολέμιος, πιστός σύμμαχος
Η στάση του απέναντι στον Donald Trump αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό ορόσημο της πολιτικής του μεταμόρφωσης.
Το 2016 είχε διεκδικήσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία και είχε εξαπολύσει σκληρές επιθέσεις εναντίον του Donald Trump.
Ορκισμένος εχθρός (2015-2016)
Κατά τη διάρκεια της εσωκομματικής κούρσας για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων το 2016, ο Graham είχε χαρακτηρίσει τον Trump «φυλετικά προκατειλημμένο, ξενοφοβικό τρελό» και «καταστροφή για το κόμμα».
Είχε μάλιστα δηλώσει δημόσια ότι δεν πρόκειται να τον ψηφίσει.
Ο πιο πιστός σύμμαχος αυτού και του «Magasphere» (2017 και μετά)
Μετά την εκλογή του Trump, ο Graham έκανε στροφή 180 μοιρών.
Μεσολάβησε μια καθοριστική συνάντηση που είχαν τότε, το 2017 και έκτοτε μεταμορφώθηκε σε έναν από τους πιο πιστούς και ακλόνητους υποστηρικτές του Donald Trump στο Κογκρέσο.
Έγινε ο άνθρωπος που έπαιζε γκολφ μαζί του, ο βασικός του σύμβουλος στο Κογκρέσο και ο υπερασπιστής του στις διαδικασίες καθαίρεσης (impeachment) που κίνησαν οι Δημοκρατικοί, ο απόλυτος προστάτης του Trump στο Κογκρέσο, στηρίζοντας την οικονομική του πολιτική, τους δασμούς και την επιλογή συντηρητικών δικαστών.
Ο Graham εξήγησε αργότερα αυτή τη στροφή λέγοντας ότι ήθελε να έχει επιρροή στον πρόεδρο για να προστατεύσει την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Μόλις τον περασμένο Μάρτιο, ο Donald Trump τον χαρακτήρισε ως τον καλύτερό του φίλο και έναν άνθρωπο που στάθηκε στο πλευρό του όσο λίγοι.
Εξωτερική πολιτική... το «γεράκι»
Υπήρξε πιστός υποστηρικτής του «παρεμβατισμού» των ΗΠΑ διεθνώς.
Ξεκινώντας την καριέρα του ως στρατιωτικός νομικός (δικαστής στην Πολεμική Αεροπορία) η ιδιότητα αυτή καθόρισε όλη του την πορεία.
Ήρθε σε σκληρή ρήξη με νεότερους Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές (όπως ο Rand Paul), οι οποίοι ζητούσαν να σταματήσει η Αμερική να ξοδεύει χρήματα σε ξένους πολέμους και να επικεντρωθεί στα εσωτερικά της προβλήματα.
- Υποστήριζε τις ένοπλες δυνάμεις και το ΝΑΤΟ
Πίεζε πάντα για την αύξηση του προϋπολογισμού του αμερικανικού Πενταγώνου και τη σύσφιξη των σχέσεων με τις συμμαχικές χώρες κατά της Ρωσίας και της Κίνας.
- Υποστήριξη των πολέμων μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Στάθηκε στο πλευρό του προέδρου George W. Bush και υποστήριξε με θέρμη τις στρατιωτικές εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
- Συμμάχησε με τον John McCain!
Μαζί με τον εμβληματικό γερουσιαστή John McCain αποτέλεσαν τους «Διόσκουρους» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Ταξίδευαν μαζί σε εμπόλεμες ζώνες και πίεζαν σταθερά για αυξημένες αμυντικές δαπάνες και δυναμική απάντηση απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα.
Υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν στρατό παντού (Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία) για να εξασφαλίζουν την παγκόσμια κυριαρχία τους και να προστατεύουν τη δημοκρατία.
- Ακλόνητος σύμμαχος του Ισραήλ και της Ουκρανίας:
Υποστήριξε τυφλά τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ, ενώ από το 2022 έγινε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αποστολής αμερικανικών όπλων στο Κίεβο, ερχόμενος μάλιστα σε σύγκρουση με την απομονωτική πτέρυγα του δικού του κόμματος.
- Ουκρανία
Υπήρξε ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του Volodymyr Zelensky στην Ουάσινγκτον.
Ταξίδευε τακτικά στο Κίεβο, πίεζε το Κογκρέσο για ασταμάτητη ροή δισεκατομμυρίων εξελιγμένων και βαρέων όπλων προς το Κίεβο για να ηττηθεί η Ρωσία, ενώ είχε δηλώσει προκλητικά ότι τα αμερικανικά χρήματα που ξοδεύονται για την εξόντωση του ρωσικού στρατού είναι «η καλύτερη επένδυση που κάναμε ποτέ».
- Ισραήλ
Η στήριξή του προς το Ισραήλ και την κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu ήταν τυφλή και απόλυτη.
Μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, έδωσε «πράσινο φως» για ολοκληρωτικό πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ πρέπει να κάνει «ό,τι χρειαστεί» χωρίς περιορισμούς, ενώ ζητούσε σταθερά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.
Το τελευταίο πολεμικό μανιφέστο και οι δασμοί του 500%
Σε μία από τις τελευταίες και πιο ηχηρές δηλώσεις του πριν πεθάνει, αποκάλυψε ότι η Γερουσία των ΗΠΑ είχε έρθει σε πλήρη συμφωνία με τον Λευκό Οίκο για ένα νομοσχέδιο που προέβλεπε «συντριπτικές κυρώσεις» εναντίον της Ρωσίας.
Το συγκεκριμένο σχέδιο-φωτιά, το οποίο αποτελεί και την πολιτική του παρακαταθήκη, περιλαμβάνει την επιβολή εξοντωτικών δασμών ύψους 500% εναντίον μιας σειράς χωρών που στηρίζουν τη Μόσχα, απειλώντας να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία.
- Ταϊβάν και Σαουδική Αραβία
Ήταν θερμός υποστηρικτής της Ταϊβάν απέναντι στην κινεζική απειλή (συμμετείχε ενεργά στο σχετικό Taiwan Caucus της Γερουσίας). Επίσης, παρά τις επικρίσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στήριζε τη στρατηγική συμμαχία των ΗΠΑ με τον διαδόχο της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman, θεωρώντας τον απαραίτητο ανάχωμα κατά του Ιράν.
Πολέμησε με μανία τον Vladimir Putin της Ρωσίας, τον Xi Jinping της Κίνας και το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, ζητώντας την ανατροπή τους ή την πλήρη οικονομική και στρατιωτική τους απομόνωση.
O Graham και η Ελλάδα
Η στάση του Lindsey Graham για την Ελλάδα καθοριζόταν κυρίως μέσα από το πρίσμα του ΝΑΤΟ και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Γενικότερα, είχε θετική άποψη, όχι από συναισθηματισμό, αλλά επειδή η Αθήνα εφάρμοζε μια σταθερή φιλοδυτική πολιτική που εξυπηρετούσε απόλυτα τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Θεωρούσε την Ελλάδα «πυλώνα σταθερότητας»
Ο Graham έβλεπε την Ελλάδα ως έναν απόλυτα αξιόπιστο, προβλέψιμο και στρατηγικό σύμμαχο των ΗΠΑ.
Ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την παραχώρηση των ελληνικών βάσεων (όπως η Αλεξανδρούπολη και η Σούδα) για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, ο Graham εξήρε δημόσια τον ρόλο της χώρας στην ενεργειακή και στρατιωτική ασφάλεια της Ευρώπης.
Είχε συναντηθεί προσωπικά με τον Έλληνα πρωθυπουργό όταν είχε ηγηθεί πολυπληθούς διακομματικής αντιπροσωπείας Αμερικανών γερουσιαστών στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Σε αυτές τις επαφές, εξέφραζε πάντα την ικανοποίηση της Ουάσινγκτον για το εξαιρετικό επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.
Το «αγκάθι» με την Τουρκία
Εδώ η στάση του Graham ήταν διφορούμενη και ισορροπούσε σε τεντωμένο σκοινί.
Από τη μία πλευρά, ως κλασικό «γεράκι», εξοργιζόταν με τις σχέσεις του Tayyip Erdogan με τη Ρωσία (ήταν από τους πρώτους που ζήτησαν κυρώσεις κατά της Άγκυρας για την αγορά των πυραύλων S-400) και συμμετείχε σε πρωτοβουλίες μαζί με τον φιλέλληνα γερουσιαστή Bob Menendez.
Από την άλλη πλευρά όμως, συμμετείχε και στο «Κογκρέσο για τις Τουρκικές Σχέσεις» (Turkish Caucus), καθώς πίστευε ότι η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη γεωγραφικά για να τη χάσει εντελώς το ΝΑΤΟ.
Ο Lindsey Graham υπήρξε ένας πολιτικός που ξεκίνησε ως μετριοπαθής Ρεπουμπλικάνος που αναζητούσε διακομματικές συναινέσεις, αλλά εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο σκληρούς και πιστούς «στρατιώτες» του τραμπισμού, χωρίς όμως να προδώσει ποτέ την πίστη του στην ανάγκη της Αμερικής να κυβερνά τον κόσμο με τη στρατιωτική της ισχύ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών